Lossen in Thunderbay
Door: Hilbren
Blijf op de hoogte en volg Hilbren
23 September 2009 | Canada, Ottawa
Hallo,
Ik heb de vorige keer beloofd dat ik wat zou vertellen over het lossen. Inmiddels hebben we twee dagen gelost en zijn we bijna leeg. Morgen moeten er nog een paar stukken uit en dan kunnen de luiken weer dicht. De lading die we aan boord hadden bestonduit allemaal ketels van een meter of 30 lang en allemaal om en nabij de 80 ton. Deze ketels kunnen omdat ze zo licht zijn met 1 kraan gelost worden. Nu is 80 ton natuurlijk niet heel licht, maar als je bedenkt dat we stukken van 800 ton kunnen laden enlossen met onze eigen kranen, dan valt het allemaal wel mee. De stukken worden uit het ruim gehesen en op een vrachtwagen gezet met een grote platte kar erachter. Deze rijd de stukken over de terminal naar het spoor wat ongeveer 500 meter verderop is,waarna ze met een hijskraan op de wagons worden gezet. Zodra we morgen klaar zijn vertrekt de trein. De planning is dat we morgenavond (woensdag) om 2300h hopen te vertrekken. Dit is leuk want dan hebben we alle sluizen en mooie stukjes van de routerichting Montreal overdag. Vanmiddag hebben de andere twee stagaires en ik vrij gekregen om op excursie te gaan. We zijn bij de Kakabe falls geweest. De vrouw van de kapitein heeft hier een auto gehuurt, en met z'n vieren zijn we ernaar toe gereden. De highway, zeg maar onzesnelweg, is lang, recht, zonder middenberm, en je mag er maar 90 kilometer per uur. Alles is hier groot, de auto's de vrachtauto's, als je een kopje koffie besteld krijg je een mok, en de supermarkt waar we gisteravond even zijn geweest verkoopt zelfsautobanden en tv's, en is 24h per dag open. Het landschap hier is wat heuvelachtig en bestaat uit bomen, bomen, bomen en bomen. Zo ver je kunt kijken zie je alleen maar bomen. Er rijden hier ook veel vrachtwagens rond volgeladen met boomstammen. Tot Amerika loop ik nog mee in de machinekamer. Als we daarna vertrekken richting Algerije wissel ik met Sjoerd, en ga ik op de brug meelopen. De verwachting is dat we rond 4 oktober aankomen in Amerika. Helaas kan ik daar niet de kant op omdat ik geen Amerikaans visum heb.
Groeten, Hilbren
Ik heb de vorige keer beloofd dat ik wat zou vertellen over het lossen. Inmiddels hebben we twee dagen gelost en zijn we bijna leeg. Morgen moeten er nog een paar stukken uit en dan kunnen de luiken weer dicht. De lading die we aan boord hadden bestonduit allemaal ketels van een meter of 30 lang en allemaal om en nabij de 80 ton. Deze ketels kunnen omdat ze zo licht zijn met 1 kraan gelost worden. Nu is 80 ton natuurlijk niet heel licht, maar als je bedenkt dat we stukken van 800 ton kunnen laden enlossen met onze eigen kranen, dan valt het allemaal wel mee. De stukken worden uit het ruim gehesen en op een vrachtwagen gezet met een grote platte kar erachter. Deze rijd de stukken over de terminal naar het spoor wat ongeveer 500 meter verderop is,waarna ze met een hijskraan op de wagons worden gezet. Zodra we morgen klaar zijn vertrekt de trein. De planning is dat we morgenavond (woensdag) om 2300h hopen te vertrekken. Dit is leuk want dan hebben we alle sluizen en mooie stukjes van de routerichting Montreal overdag. Vanmiddag hebben de andere twee stagaires en ik vrij gekregen om op excursie te gaan. We zijn bij de Kakabe falls geweest. De vrouw van de kapitein heeft hier een auto gehuurt, en met z'n vieren zijn we ernaar toe gereden. De highway, zeg maar onzesnelweg, is lang, recht, zonder middenberm, en je mag er maar 90 kilometer per uur. Alles is hier groot, de auto's de vrachtauto's, als je een kopje koffie besteld krijg je een mok, en de supermarkt waar we gisteravond even zijn geweest verkoopt zelfsautobanden en tv's, en is 24h per dag open. Het landschap hier is wat heuvelachtig en bestaat uit bomen, bomen, bomen en bomen. Zo ver je kunt kijken zie je alleen maar bomen. Er rijden hier ook veel vrachtwagens rond volgeladen met boomstammen. Tot Amerika loop ik nog mee in de machinekamer. Als we daarna vertrekken richting Algerije wissel ik met Sjoerd, en ga ik op de brug meelopen. De verwachting is dat we rond 4 oktober aankomen in Amerika. Helaas kan ik daar niet de kant op omdat ik geen Amerikaans visum heb.
Groeten, Hilbren
-
23 September 2009 - 17:52
Roelof:
weet je ongeveer hoeveel van die ketels jullie aan boord hadden ? -
26 September 2009 - 06:01
Oma En Tante Dorothé:
Hoi Hilbren, je staat nu bij oma in de favorieten zodat zij ook je belevenissen kan volgen. En oma (zij zit nu naast me) wenst je goed vaart. -
26 September 2009 - 18:58
Bart:
Leuk verslag. Vroeg me al af of je nog tijd cq gelegenheid zou hebben om nog aan land te gaan, maar ja dus.
Groet, -
26 September 2009 - 19:16
Jannie En Jan Piet :
beste Hilbren,
Leuk om te lezen hoe je zo enthousiast bent over dat varen op dat grote schip.
Eeen dagje de kant is erg leuk. Zo zie je nog eens watr van de wereld.
We zullen zo nu en dan je reisverslagen lezen.
groet en een goede vaart
Jannie en Jan Piet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
